بهترین لحظه

فارغ اللیسانس شدیم!!!

shivastar2 — Sun, 22 Jun 2008 05:29:18 GMT

**با نام خدایی که یاد دوست را در خاطرم جاری کرد**

دیدی چشم بر هم زدیم و تمام شد.

دیدی چهار سال به سرعت برق و باد گذشت.

دیدی هنوز پاییز نیامده فصل جدایی سر رسید.

آری٬٬هنوز هم ناگهان زود دیر می شود.

انگار همین دیروز بود که وقتی رتبه هایمان را دیدیم خستگی یک سال درس خواندن را فراموش کردیم.

انگار همین دیروز بود که در مقام دانشجو وارد دانشگاه شدیم و روبروی درب گروه ایستادیم وخواندیم

"گروه فیزیک"

امروز در کنار دوستانمان نشسته ایم تا جشن خداحافظی بگیریم٬جشن فارغ التحصیلی٬

دیگر ما می مانیم و یاد و یاد و ..یاد

دیگر ما می مانیم و خاطره ی آن لحظه های ناب

***

آی همکلاسی روی صحبتم با توست:

لبخندهای دوستانه مان را که فراموش نمی کنی؟

بغضهای نگریسته و اشکهای نهانیمان را که فراموش نمی کنی؟

شبهای امتحان را چه طور؟

باور کن...باورکن شاید دیگر یکدیگر را نبینیم٬اگر نخواهی.

باورکن دست روزگار ما را از هم جدا خواهد کرد٬اگر نمانی.

میدانم باور نمی کنی اما روزی را می بینم که دلم برای تمام دوستانم تنگ شده٬روزی که از همه ی

دوستی های سطحی خسته شده ام و دلم هوای...دلم هوای تو را کرده اما...

در این وداع آخر با دلی لبریز از اشک تو را به خدا می سپارم

ولی

نمی گویم خداحافظ٬

نه می گویم٬

نه می خواهم

بدان امید که روزی باز

تو را با جان و دل بینم

مسئله ی این روزها

shivastar2 — Sat, 24 May 2008 20:55:18 GMT

اینجا یا آنجا!

مسئله اینست...!

همه می گویند بمان٬همه به غیر از دلم

می گویند بمان و فراموش کن رویاهایت را

بمان و فراموش نکن دلواپسی هایت را

اما:

چه کسی می داند این دل که پشت ابری از قرار پنهان است چقدر بی تاب رسیدن است!!!

همه می گویند بمان٬همه به غیر از...

بگذریم...

غروب عاشقانه ی من

shivastar2 — Mon, 12 May 2008 15:23:18 GMT

گرفته ام٬خسته ام٬در مانده ام.

شتابان به هر طرف می دوم و نمی دانم چه می خواهم.

در پی کدامین نداشته ام که از خودم هم گریزانم.

این دل خسته چرا این قدر وامانده است٬چرا؟

خورشید هم غم دارد انگار.سویش کم و کمتر می شود وآسمان از دوریش غرق خون می شود.

خدایا چقدر بی تابم...!

نوای اذان طنین انداز می شود.

دلم می لرزد.چادر از سجاده بر می گشایم و قصد قرب تو را می کنم.نور قرآن چشمانم را نوازش

می کند.مهربانم من با تو سخن می گویم و تو با من.

من کتاب روشنت را می خوانم و تو می شنوی...می دانی.

دلم٬روحم پرواز می کند تا اوج٬تا تو.

مست دیدارت می شوم و تو می دانی٬از تو می خواهم و تو می توانی.صدایت می کنم و تو

می شنوی.اشک هایم بی تاب می شوند و تو می بینی.

خدایا به اشکهایم رحم می کنی ومن می مانم و یک دنیا!...نه!یک بی نهایت مهربانی...

خدایا دوستت دارم٬می ستایمت.

مثنوی ناتمام

shivastar2 — Sun, 20 Apr 2008 12:47:18 GMT

امتحان داشتم٬آزمایشگاه اپتیک.

سوالی را به علت اضطراب مفرط نتوانستم درست پاسخ دهم.

استاد چند بار تکرار کرد:از تو انتظار دیگری داشتم.

در حین نوشتن گزارش کار جواب سوال را دو بیتکی کردم٬نامش را مثنوی ناتمام نهاده٬

تحویل استاد دادم.(البته قبل از تحویل دو بیت استاد محترم پاسخ سوال را فرمودند که

مانند آواری بر سر ما(شیوا و دوستان)و مخصوصا من خراب گشت!)

بخوانید:

پرتوی تیغه را سه بار طی می کرد

پرتوی تیغه را یه بار طی می کرد

تیغه ی جبران کننده جبران کن!

کار ما را خواهشا آسان کن

هیچ گاه آن روز نحس زیبا را فراموش نخواهم کرد

و هیچ گاه فراموش نخواهم کرد حرفهای دکتر را بعد از رفتن من.

مجید گونه بودم آن روز انگار.

قصه های مجید یادت هست؟

راست و دروغش با شما!

shivastar2 — Sat, 29 Mar 2008 19:40:18 GMT

گاهی دروغ می شنوی و گمان می بری که راسته.

گاهی راست می شنوی و گمان می بری که دروغه.

گاهی دروغ می شنوی و می دونی دروغه ولی از ته دلت می خوای که راست باشه.

گاهی٬حتی٬ راست می شنوی اما چشماتو می بندی و آرزو می کنی که دروغ باشه.

گاهی دروغ می شنوی و اصلا به روی خودت نمیاری٬چون می دونی طرفت به خاطر

نشکستن دل تو داره دروغ میگه!

گاهی چیزی نمی شنوی و حیرون می مونی که این سکوت راسته یا دروغه.

گاهی اینقدر دروغ می شنوی که خیال می کنی همه ی راستها دروغه.

و گاهی اینقدر راست نمی شنوی که خیال می کنی همه ی دروغا دروغه.

تو بگو این گاهی ها راسته یا دروغه؟!

86 هم گذشت...

shivastar2 — Tue, 18 Mar 2008 18:08:18 GMT

گذشت...

امسال آموختم باز بیش از پار و اما دل را تنگ تر یافتم٬دلتنگ تر از نوای تار.

گذشت سالی و بر بلندای آموخته هایم سخنی(صرب المثلی)خورشید وار به نمایش در آمد:

"برای کسی بمیر که برایت تب کند"

برای خیلی ها مردم امسال٬برای خیلی کس ها٬خیلی چیزها٬

اما دریغ از لحظه ای تب که نه...تنها لبخندی از روی محبت.

رودست خوردم امسال از آنها...از او...از شما...از تو(البته نه تو!)

به همه چیز شک کردم به محبت...به عشق...به دوستی...

و با قرار بیشتر ایمان آوردم به خدا...به مادر...به پدر...همین...فقط همین و دیگر هیچ.

من شنیدم از کسی می گفت:عزیز همیشه رو باش٬اما رو نکرد هیچ گاه این رو بودن را

و کسی که می گفت:خود را جای دیگران بگذار٬اما انگار جای دیگران رفتن برایش ننگ می نمود

و اتفاقی که می رفت تا به حقیقت برسد اما او...شاید او نگذاشت.

...

باز هم بگویم...خسته نمی شوی...

گفنم که فقط خدا...فقط پدر...فقط مادر...همین و ..تمام!

بزرگداشت شهدا(از زبان دختر شهید)_تلویزیون اصفهان

shivastar2 — Sat, 15 Mar 2008 07:17:18 GMT

پدر٬هیچ گاه ندیدمت اما دلم تنگ توست و وجودم سرشار از عشق تو٬

تویی که عشقت بی همتا بود و راهت راه نور.

تویی که به ایمان و یقین گذشتی از همه چیز و پر شدی از شوق دیدار یار.

پدر٬سفرت آغاز تنهایی من بود و پایان امتحان تو٬

سفرت سفر به سوی وجود بی کران بود و نوید بخش رضوان.

سفرت تا انتها شهامت بود و تا به ابد حضور.

پدرم٬لحظه لحظه در قاب یادم یادگاری می شوی

٬نفس به نفس با نگران نگاهت آرامم می کنی

و من به تو٬به خودم می بالم.از اینکه چنین افتخاری با دلم همراه است

و از اینکه نزد پروردگارمان دعایم می کنی...

روز درختکاری(سیمای نصف جهان)

shivastar2 — Wed, 05 Mar 2008 18:00:18 GMT

درخت٬آیینه ی بهار است در فصل خواب آلودگی گلها

درخت٬بهانه ی غزل سرایی چلچله ها و گواه پایداری جانهاست.

درخت٬سایه سار محبت است٬در کنار دو دوست.

درخت٬یادآور برآمدن دستان خواهش است به سوی ملکوت اعلی.

درخت٬صدای سبزینگی بهارستان است و گر درختی نباشد عید از شادمانگی رخ بر می کشد.

بهار در راه است...به یادش باشیم.

وقف(سیمای نصف جهان)

shivastar2 — Sun, 02 Mar 2008 18:32:18 GMT

می دونم که یه روزی٬یه جایی باید از همه چیز دل کند و رفت.

می دونم که دیر یا زود باید دنیا رو با همه ی داشته ها و نداشته هاش گذاشت و رفت.

اینکه چرا اینقدر بهش دل بستم نمی دونم٬اینکه چرا حاضر نیستم ذره ای از داشته هام رو ببخشم

نمی دونم. خیلیها چشم به راهند و من...منی که می تونم...نمی دونم این چه حسیه که نمیذاره

ببخشم.

بارها و بارها شده که با برآمدن دست نیازی دلم به رحم اومده و خواستم که پا پیش

بذارم...اما...اما...بازم این حس لعنتی نمی ذاره...خدایا...نمی ذاره...خدای من...ای عزیز همیشه با

من...کمکم کن...بذار طعم شیرین بخشش رو مزمزه کنم.بذار ایمانم رو با تمام وجود فریاد بزنم...بذار

نزدیکت باشم.

دوباره شروع می کنم

shivastar2 — Mon, 28 Jan 2008 13:47:18 GMT

از امروز دوباره شروع می کنم.

از امروز دوباره وجودم را سرشار از عشق می کنم تا باشم٬تا بتوانم نبض جاری آب را احساس کنم.

از امروز دوباره لبخند می زنم به دنیا٬به آسمان٬به تو٬تا باور کنم که هنوز هم می توان زندگی را ادامه

داد٬که هنوز هم می توان گذشت.

از امروز شاید نه به خاطر خودم٬ فقط به خاطر تو و به شوق دیدار تو همه ی آلاله ها را خبر می کنم تا

همراهم باشند تافردا...تا تو.

از امروز...تا فردا...شاید...