برخی اعتقاد دارند که دل همان عقل است.بعضی تصور می کنند که دل تمامی آنچه از احساس می تراود است.عده ای عقل و دل را یکی ندانسته اما پیام دل را پیام عقل می دانند و عده ای دل را ترکیبی از عقل و احساس دانسته که هیچ گاه از خط اعتدال منحرف نمی شود.یعنی نه عقل پیشی می گیرد و نه احساس غلبه می کند.چیزی در میانه ی این دو و به این خاطر همواره می توان بر حرف دل اعتماد کرد.این هم نظری است اما شاید بهتر باشد که دل و حرف دل را از اسارت کلمات آزاد کنیم وبگوییم: "دل دقیقا تعبیر همان شگفتیی است که من و تو می دانیم ولیکن از آن سخن گفتن نتوانیم".

پ.ن:همه ی تلاش ما برای به زبان راندن حرف دل برای اینست که این حرفها باید به طریقی آشکار شود بر آنان که باید