در سیر به سوی عالم معنا٬مکان به لامکان تبدیل می شود. نه فاصله دلیل دوری و نه همسایگی موجب نزدیکی است. نه دنیای مادی دلیل حضور٬نه عالم مجازی مانع از وصول است. تنها و تنها دل است که پر می کشد. تنها و تنها دل٬دلیل می شود. وبی واسطه ی رسیدن٬به معرفت واصل می گردد. اینگونه است که وجود بی همتای او در میان آدمی و قلبش حائل می شود. امضا:کارآگاهان علم و بدانید که خدا در میان شخص و قلب او حائل است و همه به سوی او محشور خواهید شد." سوره ی انفال آیه ۲۴
+ نوشته شده در 88/06/18ساعت 22:16 توسط شیوا |
دقت اگر کنیم پی می بریم که زمان خلقت انسان واسطه ی خلقت آسمان و زمین است. قدمت آسمان بیش از آدمی است که آسمان بود و آدمی در آسمان هفتم نقاشی شد. قدمت آدمی نیز بیش از زمین است که آسمان بود و آدم بود و زمین برای امن و آرامش او طراحی شد. ... وحال آدمی پل واصل در میانه ی آسمان و زمین و دل او عروج کننده به والاترین مقام امن و امین است. گمان می کنم٬عجیب نیست اگر ایمان آوریم که علت خلقت آدمی نیز همین است. امضا:کارآگاهان علم
+ نوشته شده در 88/05/28ساعت 23:57 توسط شیوا |
سهم من از اسرار بیکرانه ی عالم تنها پرتو کورسویی بود برای بیشتر دانستن سهم من از حقیقتی که پنهان نمی ماند٬شناخت شاه راهی بود برای زیباتر زیستن سهم من از زمانی که عبور می کرد و نمی ماند یافتن زمانه ای بود در امتداد از خودگذشتن زمانه ای برای همه ی زمان ها٬ زمانه ای که به یادگار گذاشت حماسه ی تو را برای تا همیشه...اندیشیدن
+ نوشته شده در 87/10/16ساعت 21:40 توسط شیوا |
این روزهای آبی بی تکرار که برای رسیدن به شب بی قرار می شوند و این روزگاران عمر که لحظه به لحظه دیرتر می شوند٬ کم کم مرا وادار می کنند به باور اینکه با هر آمدن رفتنی هست و با هر رفتن پایانی٬ وادارم می کنند به باور اینکه برای هر آغاز سلامی تقدیر می شود و برای آخر هر سلام٬خداحافظی.پس به حرمت همه ی باورها و تقدیرهای نیامده...خداحافظ پ.ن: انوشه از سرزمینی می نویسد نه چندان دور
+ نوشته شده در 87/10/06ساعت 14:58 توسط شیوا |
آسمان غرق تماشای زمین وزمین چشم به راه مهتاب لکه ابر غفلت٬ مانع از نور هدایتگر ماه مانع از وصل به آگاهی ناب نیک اگر بنگری اما..
+ نوشته شده در 87/08/23ساعت 18:25 توسط شیوا |
باز وقت رفتن و دریغ دل ما پس قراری بگذار٬تا ژرف بیندیشیم باز اندر این وسعت علم٬واندر این ورطه ی راز وعده ی ما باشد شب ذهن روشن ساعت فکر به وقت دانش زیر چتر عالم در کنار آن درخت بیدار روی آن نیمکت پر ز کتاب راستی فراموش نکن: قلم و کاغذ بیار! به امید دیدار امضا کاراگاهان علم
+ نوشته شده در 87/07/25ساعت 11:50 توسط شیوا |
شب به دنبال سحر و سحر منتظر خورشید است من و تو در پی کشف عالم در پی راز عجیب دنیا آن قدر می کاویم٬آن قدر می گردیم تا حقیقت ما را به سرانگشت نهایت ببرد امضا کاراگاهان علم
+ نوشته شده در 87/07/07ساعت 12:29 توسط شیوا |