در سیر به سوی عالم معنا٬مکان به لامکان تبدیل می شود.

نه فاصله دلیل دوری و نه همسایگی موجب نزدیکی است.

نه دنیای مادی دلیل حضور٬نه عالم مجازی مانع از وصول است.

تنها و تنها دل است که پر می کشد.

تنها و تنها دل٬دلیل می شود.

وبی واسطه ی رسیدن٬به معرفت واصل می گردد.

اینگونه است که وجود بی همتای او در میان آدمی و قلبش حائل می شود.

امضا:کارآگاهان علم

و بدانید که خدا در میان شخص و قلب او حائل است و همه به سوی او محشور خواهید شد."

سوره ی انفال آیه ۲۴

آی عقل!

با من چه می کنی؟ملامت این دل زار تا کی می کنی؟

آی عقل!

من تنها یک بار سرپیچی ِفرمانت کردم.تنها یک بار اشارت دل را بر تو برتری دادم.

آن یک بار هم نه اینکه حکم تو را کامل به کناری نهاده باشم٬نه!تو خود می دانی که قصدم تنها این بود

 که خود باشم٬همین که هستم٬ساده و صادق.می دانم٬آری...

هرچه می کشم از سادگی است و هر چه دارم از صداقت.

اما چه کنم که این دو آمیخته به هم در وجودم رخنه کرده و جداییش نتوانم.

حال تو هم به خاطر این یک اشارت اینقدر سرزنشم مکن٬باور کن تاب تحملم نیست.

اینقدَر بر رخ دل پشت مکن٬شرط انصاف بر وجود بیدل شده ام نیست.

آی عقل!

امید داشته باش

برفرداهایی که در پیش است٬بر آوایی که از دور آرامِ روح است

و بر خدا

خدایی که همیشه حامی من٬تو و دل بوده و هست.

خدایی که  یقین دارم٬هدیه ای دیگر برایمان تدارک دیده است.

انتظار اما می دانم٬کمی سخت است.

پ.ن:از نظر من دل٬احساس نیست.

پ.ن.۲:پست قبلی که مشاهده می کنید به اشتباه اینجا ثبت شده٬تا اطلاع از چرایی و چگونگی آن در همین پست برایم یادگاری بگذارید.سپاس

........

.......

......

.....

....

...

..

الهی

در این روزها و شبهای مبارکِ ماه

حول  حالنا الی احسن الحال

پ.ن:قسمت اول پست به قرینه ی"ناباوری"حذف شده است.

مهربان خدای خوب من

به حرمت این ماه عزیز قَسَمت می دهم

یا مرا تغییر بده

یا تقدیرم را

همین!

*در کوی نیک نامان ما را گذر ندادند/گر تو نمی پسندی تغییر ده قضا را