دقت اگر کنیم پی می بریم که زمان خلقت انسان واسطه ی خلقت آسمان و زمین است. قدمت آسمان بیش از آدمی است که آسمان بود و آدمی در آسمان هفتم نقاشی شد. قدمت آدمی نیز بیش از زمین است که آسمان بود و آدم بود و زمین برای امن و آرامش او طراحی شد. ... وحال آدمی پل واصل در میانه ی آسمان و زمین و دل او عروج کننده به والاترین مقام امن و امین است. گمان می کنم٬عجیب نیست اگر ایمان آوریم که علت خلقت آدمی نیز همین است. امضا:کارآگاهان علم
+ نوشته شده در 88/05/28ساعت 23:57 توسط شیوا |
حرفهایم این روزها نانوشتنی است٬ آنقَدر که خط می کِشد حتی بر همین تنها جمله ام...
+ نوشته شده در 88/05/14ساعت 12:26 توسط شیوا |
