باز وقت رفتن

و دریغ دل ما

پس قراری بگذار٬تا ژرف بیندیشیم باز

اندر این وسعت علم٬واندر این ورطه ی راز

وعده ی ما باشد

شب ذهن روشن

ساعت فکر به وقت دانش

زیر چتر عالم

در کنار آن درخت بیدار

 روی آن نیمکت پر ز کتاب

راستی فراموش نکن: قلم و کاغذ بیار!

به امید دیدار

امضا کاراگاهان علم

ای تو که می خوانی قافیه های پر همهمه ی این روزگاران را

و سراسیمه فکر دغدغه های نیامده را داری

در کنار همه ی آنها جای کوچکی هم برای سکوت من بگذار

شاید روزی این سکوت تنها صدای دل تنگی هایت شود.

شب به دنبال سحر

و سحر منتظر خورشید است

من و تو در پی کشف عالم

در پی راز عجیب دنیا

آن قدر می کاویم٬آن قدر می گردیم

تا حقیقت ما را به سرانگشت نهایت ببرد

 امضا کاراگاهان علم