متولد شدن یعنی شروع یعنی آغاز یک تجربه ی نو و تولد انسان یعنی آغاز یک زندگی٬یک امتحان٬یک راه انسانی که هیچ بود و به او اختیار داده شداز دوراه یکی را برگزیند سپاس دار یا ناسپاس و من... به دنیا آمدم تا در لحظه لحظه ی زندگیم به یادش باشم به دنیا آمدم تا از ذره ذره ی هستی به وجودش پی ببرم وبدانم که ریزه ریزه ی عالم در ید قدرت اوست به دنیا آمدم تا در رویارویی با تیرگی ها و خستگی ها صبور باشم و به خاطر هر آنچه دارم وهر آنچه بدان خواهم رسید شکر گذارش باشم بیست ویک سال از آغاز راهم می گذرد واکنون در آستانه ی بیست ودو سالگی در فکرم که: آیا در جهت هدف آفرینشم گام برداشته ام یا نه! آیا سختی امتحان را به درستی اندازه کرده ام یا نه! آیا شیرینی ستایش حقیقی را چشیده ام یا نه! آیا... (برگرفته از آیات ابتدایی سوره ی دهر) **شیوا شوق** بی یادت و بی یاریت هیچ کاری برنیاید
به نام خداوند فراخ بخشایش مهربان
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
معبودا در این آغاز دوباره همه ی خواستنی ها را از خودت خواستارم که![]()
+ نوشته شده در یکشنبه 1386/06/11ساعت توسط شیوا شوق |