اگر در جهان از جهان رسته ای است                 در از خلق بر خویشتن بسته ایست

کس از دست جور زبان ها نرست                     اگر خودنمایی است و گر حق پرست

اگر بر شوی چون ملک به آسمان                     بدامن درآویـــــــــــــــــزدت بد گمان

بکوشش توان دجله را پیش بست                    نشاسد زبان  بد اندیش  بست

تو روی از پرستیـــدن حق مپیچ                         بهل تا  نگیرند خلقت  به هیچ

چو را ضی شد از بنده یزدان پاک                      گر ایـــــــنها نبا شد راضی چه باک

بد اندیش خلق از حق آگاه نیست                   ز غوغای خلقش به حق راه نیست

از آن ره به  جایی  نیاورده اند                          که اول  قدم  پی غلط  رفته اند

دو کس بر حدیثی گمارند گوش                       از این تابدان ز اهرمن تا سروش

یکی  پند  گیرد  دگر ناپسند                            نپردازد  از حرف  گیرد  به پند 

فرومانده در کنج تاریک جای                            چه در یا بد از جام گیتی نمای

مپندار گر شیر و گر روبهی                              کز ایــنان به مردی و حیلت رهی

اگر کنج خلوت گزیند کسی                             که پروای صحبت ندارد بسی

مذمت کنندش که رزق است وریو                     ز مردم چنان می گریزد که دیو

و گر خنده روی است و آمیز کار                        عفیفش ندانند و پر هیــــــــزکار

تقدیم به شما

عارفی گوید:این دو با هم جمع است.چه نیک بختی جز

 به سعی نبوده ومایوس ازفرط یاس نکوشد وخودبین نیز

از خودبینی نکوشد.

تولد حضرت علی اکبر مبارک باد.

دل را ز غمش نمی خراشیم

ما نیز نکوئیش بگوییم

تا هر دو دروغ گفته باشیم

پروردگار با تو چه ها کرد؟

پاسخ دادآن اشارتها وعبادتها و دانشها و نقش ها از میان رفتند.

تنها چیزی که ما را سودی بخشید چند رکعت نمازی بود که سحرگاهان خوانده بودیم.

ممنون از حضور شما

امروز تولد من بود و خوشحالم که در چنین روزی وبلاگ رو راه اندازی میکنم.

به نظر شما بهترین لحظه ی زندگی آدم چه لحظه ایه؟